ضعف اقتصاد دولتی در توسعه کشور

ابوالحسن خلیلی فعال حوزه صنایع غذایی و عضو اتاق بازرگانی در گفت وگو با خبرنگار تواکسیم از تاثیر تجارت الکترونیک و b2b بر تسهیل تجارت می گوید که در ادامه می خوانید.

ضعف اقتصاد دولتی در توسعه کشور

ابوالحسن خلیلی

مشکل اصلی اقتصاد ایران را چه می دانید؟ تاثیرگذاری بانک‌ها بر توسعه اقتصادی را چگونه ارزیابی می‌کنید و برای بهبود شرایط چه پیشنهادی دارید؟

مشکل اصلی اقتصاد ما این است که قبل از اینکه بانک محور باشد، دولتی است و بر اساس آمارهایی که منتشر شده حدود ۹۰ درصد اقتصاد ما توسط دولت یا شرکت‌هایی که وابسته به دولت است مدیریت می شود. بنابراین در یک اقتصاد دولتی، بانکها هم مثل خود دولت عمل می کنند و بخش زیادی از اعتبارات در بودجه های سنواتی در بودجه کشور تصویب می‌شود در قالب اعتبارات دولتی در گروه منابع دولتی قرار می گیرد.

نکته بعدی اینکه بازارهای پول و سرمایه ما هنوز توسعه پیدا نکرده تا علاوه بر اینکه بتوانیم از منابع بانکی برای رونق اقتصادی استفاده کنیم از ظرفیت و امکانات این بازارها هم بهره ببریم.

ایران هم‌اکنون به دلیل پیشینه اقتصادی متکی بر اقتصاد دولتی بخش عمده ای از فعالیت‌های اقتصادی خود را وابسته به کمک‌های مالی از طرف دولت یا موسسات دولتی می‌داند و این خود یک نکته منفی است که شرط پویایی فعالیت اقتصادی خود را در اختیار بودن منابع بانکی بدانیم.

این موارد را اگر در کنار هم قرار دهیم به این نکته که ما یک اقتصاد بانک محور هستیم بر می خوریم و توقعمان این است که حتما باید تسهیلات بانکی وجود داشته باشد تا یک بنگاه اقتصادی یا تولیدی بتواند به فعالیت خود ادامه دهد. هرچند برای سرمایه گذاری های بزرگ ما نیازمند استفاده از تسهیلات بانکی یا سرمایه گذارانی هستیم که بتوانند نقش خوبی را در ایجاد این نوع واحدها بازی کنند ولی آنچه مسلم است بخش بازاریابی و فروش محصولات تولیدی در بازارهای امروز نیز امری مهم است و شاید بتوان گفت در چند سال اخیر بزرگترین معضل اقتصاد ما بحث رکودی است که در جامعه ایجاد شده است.

نظر شما در مورد سرمایه گذاری های بعد از برجام در ایران صورت گرفته چیست و تا چه اندازه به هدف مورد نظر دولت نزدیک شده است؟

بعد از برجام اتفاقات مناسب و خوبی در اقتصاد کشور ما رخ داد و شکی در آن نیست ولی پتانسیل های فضای اقتصادی و نیازمندی هایی که برای رشد عقب افتاده خود لازم داریم موضوعی جداست.

بعد از برجام شاهد بدعهدی های طرف غربی هستیم و همچنان برای خارج از کشور یک نوع عدم اطمینان برای حضور در بازارهای ایران وجود دارد و اتفاقات سیاسی ای در حال انجام است که بخش زیادی از آن ایران ستیزی را گسترش می دهد تاثیر زیادی بر ورود سرمایه گذاری‌های خارجی داشته است.

مسلما کشور ما پتانسیل‌های زیادی برای سرمایه گذاری و جذب آن دارد و با توجه به موقعیت مناسب در منطقه می توانیم در ارتباط با بسیاری از تولیدها همچون یک نوع هاب منطقه ای برای شرکت های اروپایی و آسیای دور مد نظر قرار گیریم ولی آمارو ارقام نشان می‌دهد که در حال حاضر نسبت به آنچه که باید برای اقتصاد کشور اتفاق بیفتد فاصله زیادی داریم.

جایگاه تجارت الکترونیک در کشور را بررسی کنید و بفرمایید چگونه می شود آن را گسترش داد؟

سرعت شتابانی که فضای مجازی و دنیای اینترنت دارد یک نوع وابستگی هم در سراسر جهان به این فضا به وجود آمده ایران نیز وارد این فضا شده است. این فضا علاوه بر تسهیل ارتباطات فضاهای اقتصادی جدیدی را برای تمام جهان به وجود آورده است.

کشور مانیز همواره در حال استفاده از این فضاست و بیش از پیش به موضوع نرم افزاری و موضوعاتی که در زمینه تجارت الکترونیک وجود دارد توجه می کند البته بحث زیرساخت ها برای پیشرفت در زمینه تجارت الکترونیک وجود دارد و اینکه تا چه حد بتوانیم فرهنگ استفاده از فضای اینترنت را گسترش دهیم تا در پی آن امر تجارت تسهیل شود.

سایت های b2b تا چه حد در در گسترش صادرات کشور نقش دارند و برای آن ها چه آینده ای را متصور هستید؟

برای رسیدن به توسعه صادرات از هر ابزاری باید استفاده شود و سایت های b2b از این امر مستثنی نبوده و محل مناسبی برای دسترسی آسان و بدون واسطه طرف های تجاری به یکدیگر هستند.

شروع بسیاری از فعالیت های تجاری از این سایت های b2b است و زمان به عنوان عامل اساسی برای هر کسی به قدری مهم شده است که همه علاقه مند هستند تا با استفاده از وقت و فشردن یک کلید بتوانند به اطلاعاتی برسند و از آن اطلاعات برای فعالیت اقتصادی و تجاری خود استفاده کنند.

صادرات غیر نفتی کشور را چگونه می تواند در رشد اقتصادی کشور تاثیر داشته باشد؟

صادرات غیر نفتی ایران در حدی ارتقا پیداکرده است که می تواند در یک مسیر مشخصی حرکت کند ولی برای عبور از این کانال و رسیدن به آن چیزی که مد نظر دولت و کشور است چندعامل می تواند بیشتر مورد توجه قرار گیرد.

ابتدا بحث ارتقا کیفیت کالاهای تولیدی است که به عنوان یک اصل مورد توجه است و نکته دوم قیمت تمام شده است. کالای باکیفیت زمانی  می تواند در بازارهای جهانی حضور داشته باشد که از نظر قیمت نیز رقابت پذیر شود.

کاهش بروکراسی اداری، کاهش زمان انتقال محصول تولیدی از مبدا تا مقصد و استفاده از فناوری های نوین برای کاهش هزینه های ناشی از صادرات کالا از جمله مواردی است که باید در بحث صادرات غیر نفتی کشور مورد توجه قرار دهیم.

مورد دیگر، عامل فرهنگی است و ما باید به یک حدی از فهم و درک ملی برسیم که صادرات را مهم ترین بخش در اقتصاد بدانیم. باید اولویت صادرات را به عنوان یک اصل قرار دهیم و هر کارمند دولتی که در مسیر صادرات خدمت می کند وجود خود را ارزشمند تلقی کند.

به اشتراک گذاری مطلب

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *