ضرورت استفاده از سرمایه گذاری ها در تولید

مسعود دانشمند عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی ایران و تهران در گفت و گو با تواکسیم از ضرورت استفاده از سرمایه گذاری ها برای تولید کالا و خدمات در راستای رسیدن به توسعه اقتصادی و اهمیت بازارهای جهانی برای رونق تجارت می گوید.

ضرورت استفاده از سرمایه گذاری ها در تولید

مسعود دانشمند

اقتصاد ایران یک اقتصاد بانک محور است، تاثیر این اقتصاد در مناسبات اقتصادی کشور گریزناپذیر است. جایگاه فعلی اقتصاد بانک محور را در اقتصاد و توسعه اقتصادی چگونه می بینید و برای بهبود شرایط چه پیشهاداتی دارید؟

نه تنها در کشور ما، بلکه در همه جای دنیا بر اساس اقتصاد بانک محور فعالیت صورت می گیرد. هیچ جای دنیا کارگاه تولیدی را  نمی بینید که از پول در جیبش کار کند، امروزه فعالیت های اقتصادی نه با پول ، بلکه با اعتبار صورت می پذیرد، بنابراین نظام بانکی ما باید خودش را با نیازهای موجود تطبیق بدهد، که این اتفاق صورت نگرفته است. نظام بانکی ما به واقع نمی تواند به تولید ما کمک موثری کند.

همه جای دنیا اقتصاد بانک محور است،اما چه بانکی؟ نظام بانکی کشور ما با بانکی که در ترکیه و یا مالزی، امارات یا هر جای دیگری فعالیت می کند تفاوت دارد. نظام بانکی ما باید از اول و برمبنای نیازهایی توليد کشور طراحی شود.

بانک باید نقش خودش را در تولید ایفا کند. همه جای دنیا بانکها نقش اساسی در تولید و توسعه اقتصادی دارند. چرا این نقش را بانک های ما ندارند؟ یک اشکال بزرگ  این است که ما به زور در یک اتاق در بسته می نشینیم و نرخ بهره ی بانکی تعیین می کنیم، و بازار نیز برای خودش کار دیگری می کند، نتیجه این که نرخ بهره بانکی کمتر از نرخ بازار باشد، سود بانک معوق می شود و وقتی معوق شد، آثار بدی خواهد داشت و پولی که از بانک بیرون می آید به جای اینکه در جریان تولید قرار گیرد در جریان کارهای سوداگری قرار خواهد گرفت و همین امر باعث تورم زایی خواهد شد و در این جریان تورم زایی پول به بانک باز نخواهد گشت و این چرخه ی معیوب، همین طور ادامه خواهد داشت.

از نظر شما حرکت سرمایه در کشور باید به کدام سمت باشد تا هم به موفقیت سرمایه گذار بیانجامد و هم اقتصاد کشور در مسیر توسعه پایدار قرار گیرد؟

حرکت سرمایه بی شک باید به سمت تولید کالا و خدمات برود تا شاهد موفقیت باشیم، و دلیل اینکه به این سمت حرکت نمی کند این است که بازده صنایع و تولید ما، و نرخ بهره و سود حاصل از تولید نهایتا ۱۰ درصد است، که جواب گوی نیازها نیست. برای مثال شما خودتان اگر یک میلیارد پول داشته باشید،در بانک می گذارید ، حداقل ۲۰ درصد بهره خالص و بدون مالیات، بدون درگیری با تامین اجتماعی و عوارض ، دریافت می کنید و اصل پولتان نیز دست نخورده مانده است اما اگر این پول را در بخش تولید سرمایه گذاری کردید، اگر خیلی خوش شانس باشید، ۱۰ درصد سود کرده اید، خب کدام آدم عاقلی می آید و با این شرایط و مخاطراتی که هست پولش را  در بخش تولیدمی گذارد؟

بنابراین باید اقداماتی صورت گیرد تا تولید رونق پیدا کند و رنق تولید نیز در محوری قرار بگیرد که بتواند تاثیر مستقیم در بازار بگذارد به نحوی که نرخ سود بازار و سود بانکی را پایین بیاورد،و مردمی که صاحب سپرده هستند وقتی نرخ بهره در بازار پایین آمد، و نرخ سود به ۱۳ ۱۴ درصد رسید، پولشان را از بانک برمی دارند و به جریان توید وارد می کنند. و برای سرمایه گذاری در تولید باید انگیزه ایجاد شود.امروز انگیزه معکوس است، افراد دنبال این هستند که سهامشان را تبدیل به پول کنند و پول را در بانک بگذارد و سودش را بگیرد. این جریان معکوس،رکود، عدم اشتغال و خیلی مسائل دیگر را به دنبال دارد.

 

نقش دیپلماسی اقتصادی را در در کمک به رونق اقتصادی و افزایش سرمایه گذاری خارجی تحلیل کنید؟ و بفرمایید پیش بینی شما برای حضور سرمایه خارجی در بخش تولید کشور چیست؟

تا زمانی که دولت و سیاست ما بر اقتصاد ما اثرگذار است و اقتصاد ما متاثر از این مسائل سیاسی است ما نمی توانیم یک اقتصاد پویا داشته باشیم. اقتصاد باید کار خودش را انجام دهد و سیاست باید در خدمت اقتصاد باشد؛ در واقع عکس چیزی که در حال اتفاق افتادن است. بنابراین اگر اقتصاد متاثر از تصمیمات سیاسی باشد، تصمیمات سیاسی در فضای اقتصادی تاثیر بسیار زیادی دارد اما اگر اقتصاد راه خودش را برود و سیاست در خدمت توسعه اقتصادی و به تبع آن توسعه رفاه اجتماعی،رشد اقتصادی، اشتغال بیشتر و درآمد بیشتر برای مردم باشد،این سیاست قابل قبول است.

در رابطه با سرمایه گذاری خارجی، اول اینکه با توجه به این مقدار از بیکاری در کشور و ایجاد اشتغال برای این افراد، با فرض اینکه تکلیف بخش خصوصی و بخش دولتی نیز روشن شده است ما نیاز به چه میزان سرمایه گذاری داریم؟ به طور متوسط برای هر شغل پایداری، حدود ۲۰۰ میلیون تومان سرمایه گذاری لازم است. برای اینکه بتوانیم n تعداد شغل ایجاد کنیم، چه میزان پول نیاز داریم؟ دوما پس از تولید کالا ، این تولیدات را در بازارهای جهانی به فروش برسانیم. و اگر نتوانیم در بازارهای جهانی شرکت کنیم و کالاهایمان را به فروش برسانیم، ظرفیت بازارهای داخلی که ظرفیت محدودی است!

بنابراین ما باید به بازارهای جهانی بیاندیشیم و برای اینکه وارد بازارهای جهانی بشویم بهتر این است با توانمندهای همان صنعت مشارکت داشته باشیم و سرمایه گذاری برای تولید در داخل داشته باشیم و بخشی از تولیدمان را به کمک همین ها به بازارهای جهانی بفروشیم تا جایگاهی در بازارهای جهانی پیدا کنیم. بنابراین ما هم برای سرمایه، هم برای تکنولوژی و هم برای بازار فروش، نیازمند به سرمایه گذار خارجی هستیم. جذب این سرمایه گذاری خارجی کار بسیار بسیار سختی است، و نشدنی نیست.

کشورهایی مثل چین، ویتنام، ژاپن، کره، مالزی و کشور همسایه ی خودمان ترکیه که توسعه پیدا کرده اند، بدون وجود سرمایه گذاری خارجی موفق نمی شدند و با توجه به سرمایه گذاری خارجی پیشرفت کردند. ما هم باید با توجه به همین فرمول حرکت کنیم و به جلو برویم. همان راهی که همه رفتند و موفق بوده است. بنابراین باید سرمایه گذاری خارجی را جذب کنیم و زمینه های حضور سرمایه گذاری خارجی را مهیا کنیم و اصلی ترین نکته اش هم همانطور که گفتم این است که جایگاه بخش خصوصی در اقتصاد ایران کاملا تعریف شده باشد.

به اشتراک گذاری مطلب

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *