اهمیت خطوط ریلی برای رشد تجارت

مسعود دانشمند، عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی تهران

حمل و نقل و تسهیل آن می تواند موجب روان شدن تجارت کشور شود و ایران خطوط ریلی تقریبا کاملی برای اتصال به کشورهای دیگر دارد ولی باید ابتدا به فکر برطرف کردن مشکلات حمل و نقل ریلی در داخل بود.

اهمیت خطوط ریلی برای رشد تجارت

حمل و نقل ریلی

حمل و نقل ریلی علاوه بر تسهیل تجارت می تواند موجب ایجاد اقتصاد مقیاس، تخصصی شدن اقتصاد و رشد اقتصادی روز افزون شود. توسعه خطوط ریلی به تنهایی معنی ندارد، چراکه ما خطوط ریلی نسبتا کاملی برای اتصال به کشورهای دیگر داریم. مساله توسعه تجارت از طریق خطوط ریلی، از توسعه خطوط ریلی به تنهایی جداست.

امروز ایران از راه مرز رازی و ترکیه به اروپا متصل است و از طرفی با تمام همسایه‌ها جز عراق خطوط ریلی داریم. مشکل ما در موضوع حمل و نقل ریلی بیشتر مربوط به داخل کشور است. از لب مرز به آن سمت به همه نقاط متصلیم اما در داخل کشور سیستم ریلی بسیار ضعیفی داریم.

خطوط راه‌آهن داخل کشور حدود ۱۰‌هزار کیلومتر است که برای کشوری با وسعت یک‌میلیون و ۶۴۸‌هزار کیلومتر مربع بسیار کم است. بیشتر قطارهای کشور قدیمی هستند و حدود ۸۰ سال از عمرش گذشته و بازسازی نشده است. همچنین سیستم حمل و نقل تک‌ ریلی است که باعث کاهش سرعت قطار می‌شود.

سیستم راه‌آهن باید دوخطی و برقی شود و خطوط ریلی مسافران از خطوط ریلی حمل کالا جدا شود. همچنین خطوط ریلی مجهز به راه‌آهن مدرن شود تا قطارها با سرعت ۲۵۰ تا ۳۰۰ کیلومتر در ساعت حرکت کنند و این موارد در نهایت بهبود و کارایی در حمل و نقل ریلی را ایجاد می کند.

در دولت یازدهم تلاش‌های بسیاری برای جبران عقب ‌ماندگی سیستم حمل و نقل ریلی انجام شد اما هنوز به نتیجه مطلوب نرسیده ‌ایم چراکه سال‌های بسیاری از آن غفلت کردیم.

توسعه راه‌ آهن نیاز به بودجه و سرمایه‌گذاری زیادی دارد که در این سال‌ها به آن تعلق نگرفته است.همچنین تصمیم‌گیری‌های دولت در محدوده شرایط و امکانات خود بوده است.

در حال حاضر می توان با پیمانکارهای چینی که راه‌آهن و جاده‌های خوبی می‌سازند، قرارداد مشترک امضا کنیم و ساختن راه‌آهن را به آنها واگذار کنیم. سپس بعد از شروع بهره ‌برداری راه‌آهن با سود آن ظرف ۱۰ سال، هزینه ساخت آن را تسویه می‌کنیم. پیمانکارهای چینی برای چنین کاری آمادگی دارند و ما نیز می‌توانیم از این فرصت استفاده کنیم.

ما باید مسیر کریدور ریلی آلمان ـ ایران ـ چین را هم در نظر بگیریم و بدانیم که این کریدور به تهران می‌آید، سپس به مشهد و مرو می‌رسد و با عبور از مرز به بخشی از قزاقستان، ازبکستان، تاجیکستان، قرقیزستان می‌رود و بعد وارد غرب چین می‌شود تا به پکن برسد.

بخش عظیمی از این کار که در خارج از کشور باید انجام شود به عهده ما نیست. کشورهایی که در این مسیر هستند، باید همگی به توافق برسند. امروز چین در حال طراحی جاده ابریشم ریلی، جاده ابریشم زمینی و جاده ابریشم دریایی است و بیش از‌هزار‌میلیارد دلار برای این طرح، سرمایه در نظر گرفته است.

حمل و نقل ریلی ما در تجارت خارجی بسیار جزئی است و می توان گفت که در مجموع صادرات و واردات و تجارت کشور، راه‌آهن سهمی حدود ۸ ‌درصد دارد و این رقم نه تنها کافی نیست، بلکه یک فاجعه است و باید افزایش سه برابری پیدا کند.

به اشتراک گذاری مطلب

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *